REVIEWS
“...Een sympathieke opname, rustig en beschouwelijk, met een uitstekende Nederlandse solistenbezetting. Deze tweede versie [1725] van de Johannes bevat enkele prachtige onbekende aria’s...”
Thiemo Wind [De Telegraaf] over de CD Johannes Passion met Concerto d’Amsterdam o.l.v. Nico van der Meel [februari 2008]
“...De emotionele diepgang van het werk kwam in deze uitvoering helemaal tot bloei, mede door de gevoelslading die tenor Marcel Beekman en alt Cécile van de Sant in hun partijen legden. Nadat de muziek weggestorven was in een zinderend, lang nagloeiend akkoord, was het onthaal van het volle Muziekcentrum terecht overdonderend...” / “...De Vriends opvatting van het Requiem klonk fel en vol contrasten. De solisten zochten in het begin nog naar balans, maar kwamen tenslotte tot een mooie eenheid. Deze avond klonk geen zoete Mozart: Jan Willem de Vriend sleepte iedereen met zijn krachtige aanpak mee...”
René van Peer [Eindhovens Dagblad] en Joke Veltman [BN-De Stem] over concerttournee Mozart Requiem met het Brabants Orkest o.l.v. Jan Willem de Vriend [januari 2008]
“...Interessant genoeg vielen bij de zangers juist de niet-Italianen op; Marcel Beekman die krachtig klonk in de sologedeeltes, en mooi mengde in de ensemblefragmenten...” / “...In de groep gerenommeerde Italiaanse solisten als Monica Piccinini, Luca Dordolo en Sergio Foresti viel de Nederlandse tenor Marcel Beekman geen moment uit de toon. En dat is een machtige prestatie als je werkt met een taalspecialist als Alessandrini...” / “...De kwaliteit en de kundigheid van de musici, het constant hoge energieniveau, het perfect passende samenspel tussen zangers en instrumentalisten; de volheid van klank die het ene moment stond als een haast tastbare zuil en het volgende als een speels ornamentje over het podium fladderde, het was alles van een ongekende, onaardse schoonheid. De muzikale pracht en praal had niet in betere handen terecht kunnen komen...”
Anthony Fiumara [Trouw], Bela Luttmer [Volkskrant] en Marjolijn Sengers [Eindhovens Dagblad] over Vesperae in Nativitate Domini van Monteverdi in tournee met de Nederlandse Bachvereniging o.l.v. Rinaldo Alessandrini [december 2007]
“...Tenor Marcel Beekman begeistert als Uriel durch große stimmliche Klarheit. Die drei Stimmen fügen sich in den Terzetten organisch...” / “...Auch die drei Solisten Violet Noorduyn [Sopran], Marcel Beekman [Tenor] und André Morsch [Bass] meisterten ihre Partien mit Bravour und steigerten sich im Laufe des Abends. Vor allem Uriels Rezitativ “Aus Rosenwolken bricht!” überzeugte in ihrer Zartheit. Am Ende des Abends gab es nicht enden wollenden Applaus, stehende Ovationen und eine Menge glücklicher Gesichter auf Seiten des Publikums und der Akteure...”
Christine Baro [RuhrNachrichten Bochum] en Stefanie Stüber [WAZ Bochum] over “Die Schöpfung”/Haydn met Bochumer Symphoniker o.l.v. Harry Curtis [november 2007]
“...Hoewel alle muziekstukken op de cd “Monsterkoffer” van dezelfde hand zijn, is ook deze collectie nogal heterogeen...Een vorstelijke afsluiting vormt “Dovemansoren”, waarin tenor Marcel Beekman op smartelijke teksten van Beethoven tot grote hoogten stijgt...”
Frits van der Waa [Volkskrant] over “Dovemansoren” van Elmer Schönberger op de cd “Monsterkoffer”, verschenen op het label Attacca [november 2007]
“...Na een flinke inzet in het Kyrie van de tenor Marcel Beekman, kwam sopraan Dominique Labelle met de solo die de keizerin placht te zingen...In het Agnus Dei van de Nelson Messe weerklonk grote ontroering van de vier solisten die eindigde in een passende slotnoot van de kerkklok...” / “...Het mooi op elkaar afgestemde solistenkwartet mocht voorgaan in de serene opening, waarna koor, orkest en kwartet gezamenlijk de avond besloten met een emotioneel geladen Dona nobis pacem...”
Rudolf Hunnik [Gooi- en Eemlander] en Jeanine Kramer [Leeuwarder Courant] over “De Keizerin zingt!” met missen van Joseph en Michael Haydn in een concertserie met de Nederlandse Bachvereniging o.l.v. Jos van Veldhoven [oktober 2007]
“ ...De drie cd's zijn zó afwisselend, dat het een lust is om ze in één keer integraal te beluisteren. Het mooie van dit drieluik is, dat er voor iedere soort luisteraar wat moois te horen is: de hardcore-trombonist zal misschien meer geïnteresseerd zijn in het werk van Eric Ewazen of de bewerkingen van Couperin en Debussy, terwijl ik zelf ook met veel plezier heb geluisterd naar nieuw werk van Martijn Padding [met een schitterende Marcel Beekman], Hans Koolmees of Jacob ter Veldhuis...”
Anthony Fiumara [Luister] over “And trees would sing” van Martijn Padding door Marcel Beekman en het New Trombone Collective op de CD “NEW” [juli 2007]
“ De poëzie van het Hooglied is onversneden liefdeslyriek. Met zijn muzikale weergave van deze verzen onderstreept de in Nederland werkzame Amerikaanse componist Jeff Hamburg de poëtische kracht ervan. De teksten worden sfeervol gelezen door beide acteurs; fluitiste Eleonore Pameijer en tenor Marcel Beekman doen met hun toegewijde vertolking de expressieve muziek van Hamburg alle eer aan. Aanbevolen!”
Henriette Posthuma de Boer [De Liedvriend] over de CD “Hooglied” van Jeff Hamburg [juni 2007]
“ Även fredagskvällens konsert i Tyska kyrkan var ett uttryck för festivalens franska tema, men här med ett program omfattande musik av släkten Couperin. Den förstklassiga Ensemble Pierre Robert spelade med krämiga gourmetklanger triosonator i italiensk stil av François Couperin och Marcel Beekman framförde med rak, men sonor tenorstämma motetter och Première Leçon de Ténèbres av samme tonsättare.”
Lars Hedblad [Svenska Dagbladet] over Couperin-programma in het Stockholm Early Music Festival [juni 2007]
“ Met een afgewogen programma rond Dietrich Buxtehude, de Noord-Duitse organist en componist die driehonderd jaar geleden overleed, heeft de Nederlandse Bachvereniging een geweldige slag geslagen. Vooral de vocale kwaliteit was uitmuntend zowel bij de solisten als bij het koor. Het solistenkwintet, gevormd door de jonge zangeressen Maria Keohane, Barbara Kozelj, Elisabeth Popien en de Nederlanders Marcel Beekman en Bas Ramselaar, spreidde evenwicht en klaarheid in dictie en expressie ten toon.” / “Onder leiding van Jos van Veldhoven tekenen het koor en orkest voor modeluitvoeringen. De vijf vocale solisten zingen zonder uitzondering op hoog niveau.”
Kees Arntzen [Trouw] en Thiemo Wind [De Telegraaf] over Buxtehude-tournee met de Nederlandse Bachvereniging o.l.v. Jos van Veldhoven [mei 2007]
“...Het verhaal van Arminio speelt zich af in het oude Rome en bevat een verwarrende hoeveelheid personages, waardoor geen van de zangers echt een hoofdrol heeft. Hun vocale kwaliteiten laten desondanks niets te wensen over. Lichtvoetigheid wordt geleverd door een paar harlekijnen, de alle kanten uitflitsende muziek van Biber, en de vindingrijke regie van Eva Buchmann. Zo is het een briljante vondst om een flink deel van de handeling te situeren in een Romeins badhuis, wat de triomfaria’s van de Romeinse legerleiders reduceert tot grootspraak van blote mannen met dikke buiken. Het valt nauwelijks uit te maken op welk punt het genie van Biber wordt overgenomen door de inventiviteit van De Vriend en consorten, maar dat doet niets af aan de briljante mix van barokke geest en eigentijdse vormgeving die deze Arminio kenmerkt...”
Frits van der Waa [De Volkskrant] over Arminio van Ignaz von Biber in een productie van het Combattimento Consort o.l.v. Jan Willem de Vriend in het Nederlands Kameroperafestival in Schouwburg Odeon, Zwolle [april 2007]
“...Voor een cd-productie zijn
uiteraard de liederen het meest spraakmakende deel, en ze maken het
verschijnen van deze productie meer dan waard. Een simpele, maar
diepgevoelde lyriek doordrenkt deze liefdespoëzie die met hart
en ziel door de beide uitvoerenden wordt bezongen. Als documentatie
van een uiterst geslaagde theatrale conceptie is deze schijf met
balsem en mirre geslaagd...”
Siebe Riedstra [tijdschrift Luister]
over de cd HOOGLIED [april 2007]
“...Dirigent Jos Vermunt is er als
eerste in geslaagd de Matthäus Passion en het Brabants Orkest
bij elkaar te brengen...Speelde het orkest dit werk jaar in jaar uit
verzorgd maar weinig bezield, deze keer klonk er warmte, souplesse en
betrokkenheid in de klank door, was er al vrij snel na aanvang zelfs
sprake van eenheid in beleving en presentatie. Vermunts opvatting is
mild en duidelijk. Hij streeft naar transparantie en tegelijkertijd
naar duidelijkheid in zinsbouw en uitdrukking...Tenor Marcel Beekman
was als evangelist een voortvarend en boeiend verteller. Ook de
andere solisten, sopraan Hanneke de Wit, alt Barbara Kozelj, tenor
Bernard Loonen en de bassen Thomas Oliemans en Frans Fiselier
[Christus] zongen mooi en met veel oprechte betrokkenheid...”
Marjolijn Sengers [Eindhovens Dagblad]
over Bachs Matthäus Passion met het Brabants Orkest o.l.v. Jos
Vermunt in Muziekcentrum Frits Philips, Eindhoven [april 2007]
“...Brüggens Johannes
klinkt als één stuk, zonder noemenswaardige pauzes
tussen de nummers en met een solistenbezetting die niet gericht is op
markante individuele prestaties maar die net zo indringend bijdraagt
aan het geheel als het Orkest van de Achttiende Eeuw, met zeer
gedetailleerd spel met vaak wringende dissonanten. De goed vertolkte
rollen van solisten zijn daarvan natuurlijke onderdelen. Alleen de
tenor Marcel Beekman eist meer persoonlijke aandacht op...”
Kasper Jansen [NRC Handelsblad] over
Bachs Johannes Passion met het Orkest van de Achttiende Eeuw o.l.v.
Frans Brüggen in het Concertgebouw, Amsterdam [maart 2007]
“...Nell’esecuzione della “Passione
seconde Giovanni” BWV 245 del sommo Bach ha dominato il carisma di
Brüggen, l’alta e nobile sua figura ascetica...Non meno
emozionanti l’arioso del tenore [“O mio cuore”]. Superlativi
tutti gli interpreti, ma specialmente il soprano Nele Gramss, il
contraltista Patrick van Goethem, il tenore Marcel Beekman e il basso
Geert Smits. Tutti festeggiati a lungo...” / “...Gl’interpreti
sono tutti straordinari, sia per l’intensità intima del
canto che per la scioltezza del porgere. E allora il godimento è
assicurato...Non sono da meno l’Evangelista di Markus Schäfer,
il Gesù di Thomas Oliemans e Nele Gramss, soprano, Marcel
Beekman, tenore, Geert Smits, basso...Successo trionfale con
interminabili ovazioni...”
Luigi Bellingardi [Corriere della Sera]
en Dino Villatico [la Repubblica] over Bachs Johannes Passion met het
Orkest van de Achttiende Eeuw ol.v. Frans Brüggen in het
Auditorium di Roma [maart 2007]
“...Der Radius sich entfaltender
Expressivität blieb begrenzt, der musikalische Ausdruck diskret,
überwiegend gedämpft, doch stets wohlkalkuliert und fein
dosiert...Das Solistenensemble agierte überwiegend ansprechend
und relativ einheitlich in dem Sinne, daß die Stimmen dezent
instrumental geführt, allzu direkte Ausdrucksqualitäten
also offenbar bewußt vermieden wurden. Der Applaus war
herzlich...”
Harald Budweg [Frankfurter Allgemeine
Zeitung] over Bachs Johannes Passion met het Orkest van de Achttiende
Eeuw o.l.v. Frans Brüggen in de Alte Oper, Frankfurt [maart
2007]
“...Ik heb er moeite mee, hoe
vindingrijk en ludiek Jan Rot soms ook in de weer is. Jammer dat in
het begeleidende boekje niet de originele tekst is afgedrukt. Beekman
slaat zich overtuigend en vooral op de intiemere momenten heel mooi
door deze eigentijdse zomerreis heen, daarbij liefdevol ondersteund
door Ernst Munneke...”
Henriette Posthuma de Boer [tijdschrift
De Liedvriend] over de cd ZOMERREIS [maart 2007]
“...De Bachvereniging zong en speelde licht en transparant. Dirigent Van
Veldhoven bracht veel leven in de muziek door tempovariatie. Sopraan Marieke
Steenhoek was loepzuiver maar ook erg ongenaakbaar van klank; tenor Marcel
Beekman was minder gepolijst maar liet meer nuances horen...”
Jochem Valkenburg [NRC Handelsblad] over “Der Tod Jesu”
van Christian Ernst Graaf met de Nederlandse Bachvereniging o.l.v. Jos van
Veldhoven in Vredenburg, Utrecht [februari 2007]
“...Puristen vinden het natuurlijk
niks, maar laten zij zich niet al teveel illusies maken over de wijze
waarop Schubert zèlf met zijn liederen omging: ze gingen
veelal in première tijdens Schubertiades, muziekfeestjes in
bierkelders of het achterzaaltje van een café. Beekman zingt
de versie van Rot met liefde en toewijding, en wekt geen moment de
indruk vocaal terughoudender te zijn dan bij de originele versie.
Toegegeven, met de hertaling van Rot lijkt Schubert’s Zomerreis het
prestige van de Grote Duitse Liedkunst verlaten te hebben, en in de
kleinkunstcultuur terecht te komen. Maar dan wel behoorlijk sublieme
kleinkunst...”
www.avro.nl/web/avro_cultuur
over de cd ZOMERREIS [december 2006]
“...Marcel Beekman, un tenor de voz algo seca pero excelente expresividad de
proyección y agilidad en la coloratura del aria número 41...”
Agustín Blanco [Mundo Clasico] over Bachs
Weihnachtsoratorium met Les Arts Florissants o.l.v. William Christie in Barbican
Hall, London [december 2006]
“... Christie’s ear for exceptional young soloists evidently remains as
acute as ever... The Dutch tenor Marcel Beekman threw off the florid roulades of
his arias in Cantatas II and IV with thrilling accomplishment...”
Bayan Northcott [The Independent] over Bachs
Weihnachtsoratorium met Les Arts Florissants o.l.v. William Christie in Barbican
Hall, London [december 2006]
“...De uitvoerenden begrijpen de teneur van Hamburgs werk uitstekend.
Beekmans hoge zangstem klinkt zowel op de cd als tijdens de verkorte uitvoering
op 12 november krachtig en trefzeker. Met zijn dragende stem weet hij op
sublieme wijze met relevante dynamische variatie en bijpassend theaterspel vorm
te geven aan de uitvoering...”
Irit van der Veldt [webmagazine 8Weekly] over de cd
HOOGLIED [november 2006]
"...Ook sterk [en nieuw]...Marcel Beekman, liedzanger met subtiele
tenorstem, is zelf de 'beekman' in Schuberts 'Zomerreis' of 'Schöne Müllerin' in
een tekstversie van Jan Rot..." / "...Een categorie op zichzelf is 'Zomerreis',
Jan Rots hertaling van Schuberts 'Die schöne Müllerin'. Tenor Marcel Beekman
zingt het allemaal zeer netjes, maar door de vaak toch te leutige zinnen van Rot
wordt dit specimen van tijdloze liedkunst in deze versie opeens oubollige
kleinkunst. Of zou dat voor de Duitsers met de Duitse versie allang zo zijn?..."
Roland de Beer [De Volkskrant] en Erik Voermans [Het
Parool] over de ZOMERREIS-cd [oktober 2006]
“...Voor de zeven hoofdrollen is een keur aan meest jonge zangers
uitgenodigd. Zo is ook een glorierol weggelegd voor tenor Marcel Beekman als de
oude voedster Berenice, die hij, dravend in wuivende rokken, een jeugdige charme
geeft. Het enige bezwaar is dat hij met zijn vocaal machtsvertoon vrij hevig
over zijn medezangers heenwalst...”
Frits van der Waa [Volkskrant] over L’Ipermestra van
Francesco Cavalli met La Sfera Armoniosa in het Holland Festival Oude Muziek
Utrecht [augustus 2006]
“...De cast is opvallend goed gekozen. Een sterrol was er voor ‘tenorino’ Marcel
Beekman, die als voedster Berenice een hartveroverende vrouw neerzette: grappig,
elegant, ontroerend en gewiekst...”
Joke Dame [Algemeen Dagblad] over L’Ipermestra van
Francesco Cavalli met La Sfera Armoniosa in het Holland Festival Oude Muziek
Utrecht [augustus 2006]
“...De cast is uitstekend samengesteld. Tenor Marcel Beekman mag zich uitleven
in de bewust detonerende travestierol van Berenice. Je kunt van zijn
narrenfunctie houden of niet, hij is in elk geval voortreffelijk getypecast...”
Jochem Valkenburg [NRC Handelsblad] over L’Ipermestra van Francesco Cavalli met
La Sfera Armoniosa in het Holland Festival Oude Muziek Utrecht [augustus 2006]
“...Wat Rot zich ook veroorlooft in zijn hertaling, die bij vlagen zelfs
de gedaante aanneemt van een compleet nieuwe berijming, of zich vermeit in
historische en theologische commentaren, één ding staat voorop: ze bekt
geweldig. Daarvoor was natuurlijk ook de ganse schaar aan uitvoerenden
medeverantwoordelijk...Hoe kundig en gewetensvol de zangers en de musici van het
Residentie Orkest zich onder Jos Vermunt ook aan hun taak wijdden, toch was hun
vertolking in muzikaal opzicht niet van het hoogste niveau. Stralende
uitzondering was tenor Marcel Beekman, die als Evangelist [hier “Verteller”]
alle anderen moeiteloos ontsteeg...”
Frits van der Waa [Volkskrant] over de Mattheuspassie van
J.S. Bach, hertaald in het Nederlands door Jan Rot met het Residentie Orkest in
de Dr. Anton Philipszaal, Den Haag [april 2006]
“Maar bovenal werd de uitvoering gedragen door tenor Marcel Beekman, die
een dubbelslag sloeg door zowel de evangelist als de tenoraria’s te zingen. En
Beekman is een levend voorbeeld van hoe een zanger als een topsporter met zijn
stem dient om te gaan. De bij pedagoge Margreet Honig gevormde stem van Beekman
gedraagt zich louter natuurlijk en de helderheid is als karakteristiek niet
gekunsteld maar is steeds professioneel gesteund. Daarnaast wist hij
buitengewone aandacht te vestigen op zijn evangelistenaandeel, dat boeiend
verhalend en expressief opgebouwd werd.”
Jos Ruiters [Alkmaarsche Courant] over Johannes Passion
met Orkest van de 18e Eeuw, Concertgebouw, Amsterdam
“Beekman toont zich een echte liederzanger met veel gevoel voor intimiteit
en subtiele details. Zijn dictie is voorbeeldig.”
Rinus Groot [Haarlems Dagblad] over Engels
liederenrecital, Gemeentehuis, Bloemendaal
“In drie Fauré-liederen exposeert Marcel Beekman zijn perfect getrainde
tenor, die in een gerieflijke glijvlucht door de registers zweeft. Sluit je ogen
en je hoort in een lied als Debussy’s Beau Soir de gedegen interpreet die over
alle techniek beschikt om zijn gedachten in daden om te zetten.”
Margaretha Coornstra [De Stentor] over Frans
liederenrecital, Odeon, Zwolle
“When performed and recorded as beautifully and sensitively as they are
here, Du Mont’s plangent harmonies and dissonances reach into the listener’s
heart with sensuous clarity. Indeed, these newcomers are near-perfect
performances by an ensemble ideal for such ravishing music, and who, in Marcel
Beekman, have an haute-contre of striking quality.”
Lindsay Kemp [Gramophone] over Henry Du Mont-CD “Grand
Motets pour la chapelle de Louis XIV au Louvre”, Ensemble Pierre Robert
“Judging by the qualities the less ubiquitous Marcel Beekman demonstrates
in a beautifully executed No 164, he would have been a better first choice
throughout.”
Jonathan Freeman-Attwood [Gramophone] over Bach
Cantatas-CD’s, Netherlands Bach Collegium
“Bovendien heeft Brüggen nooit betere solisten gehad. Vooral de uitvoering
van het “Domine Deus” met de tenor Marcel Beekman was een wonder.”
Aad van der Ven [Haagsche Courant] over Hohe Messe met
Orkest van de 18e Eeuw, Vredenburg, Utrecht
“Van de solisten maakte de tenor Marcel Beekman de meeste indruk, met
prachtige tekstbehandeling en indrukwekkende projectie van zijn stem in de
lastige akoestische ruimte van de Grote Kerk. Hij toonde aan een over
verscheidene maten aangehouden toon tot grote schoonheid te kunnen laten
opbloeien.”
René de Cocq [Deventer Dagblad] over Bach Cantates met
Netherlands Bach Collegium, Lebuïnuskerk, Deventer
“De aarzelende en magische inleiding tot “Comfort ye my people” klonk
subliem, prachtig opgepikt door tenor Marcel Beekman”
Peter van der Lint [Trouw] over Messiah met de
Nederlandse Bach Vereniging, Westerkerk, Amsterdam
“Deze Messiah staat als een huis, geschraagd door steunberen als de altijd
bedrijfszekere klaroenstem van tenor Marcel Beekman”
Frits van der Waa [Volkskrant] over Messiah met de
Nederlandse Bach Vereniging, De Doelen, Rotterdam
“Wach auf, wach auf! schallt es durch die Schlosskirche. Mit rotem Kopf
schreckt der Eingenickte hoch, ist plötzlich wieder hellwach und verfolgt mit
wachsendem Interesse woher der Weckruf kommt. Er stammt von Marcel Beekman,
einem herausragendem Tenor. Beekman singt die schwierigsten Koloraturen mit der
Strahlkraft einer Trompete und mit der Leichtigkeit einer Blockflöte.”
Oliver Hasenzahl [Stuttgarter Zeitung] over Duitse
barokcantates met Musica Antiqua Köln, Schlosskirche, Stuttgart
“This recording has some very good points. Evangelist Marcel Beekman is
excellent, and he definitely joins the ranks of those rare singers who can give
the appropriate feeling and emotion to this role”
Kirk McElhearn [Classical Reviews] over Johannes Passion
CD, Netherlands Bach Collegium
“De tenor Marcel Beekman zingt en speelt een prachtige rol als Jona.
Eigenlijk is hij niet eens zo dwars. Deze Jona is eerder in zichzelf gekeerd,
zoveel mogelijk afgewend van de wereld en van de hemel. Die existentiële
eenzaamheid krijgt tegen het slot een nieuw-testamentische uitbeelding. In de
symbolische sleutelscène, een imitatio Christi, staat Jona daar alsof hij Jezus
aan het kruis is, verraden door de wereld, verlaten door God de vader.”
Kasper Jansen [NRC Handelsblad] over de opera “Jona” van
Willem Breuker, Theater Carré, Amsterdam
“But the stand-out piece is definitely Czar Peter’s Creation for tenor
[Marcel Beekman] and tape. Based on a few strophes from a poem by famous Russian
poet Alexander Pushkin [an ode to St. Petersburg] the piece irradiates with a
stark grandeur dominated by Beekman’s soaring voice” …”Czar Peter’s Creation is
a chapter apart. What seemingly appears as a spooky dirge, finally becomes a
glorious homage to beloved Peter the Great and the magnificent city of St.
Petersburg. The inner strength of Marcel Beekman’s voice leads the electronic
components as a wise shepherd throughout this aural jungle, like a sweet mermaid
surrounded by eerie but endearing fogs.”
François Couture [All Music Guide] en Rene Atilio Araya [Extraco
Revoltijo] over CD “Czar Peter’s Creation”, compositie van Roderik de Man
“El tenor, Marcel Beekman, es un lírico-ligero, de voz muy bien trabajada:
homogénea, de timbre intenso, flexible [por ejemplo, melismas del aria de la
Segunda Cantata]; es un cantante idóneo para este repertorio.”
Julio Andrade Malde [Mundo Clasico] over
Weihnachtsoratorium met Orkest van de 18e Eeuw, Palacio de la Ópera, La Coruña
“Fue el tenor Marcel Beekman la gran sorpresa de la noche; una voz de
timbre hermoso y claro, muy lírica, espectacular en las agilidades. Su
sensibilidad a la hora de recrear el texto redondeó una actuación memorable.”
Fernando López Vargas-Machuca [Mundo Clasico] over
Weihnachtsoratorium met Orkest van de 18e Eeuw, Teatro Villamarta, Jerez de la
Frontera
“Marcel Beekman zong na de pauze als Damon opvallend elegant en elastisch”
… “Onder de zangers, waarvan de meesten twee of drie rollen vertolken, schittert
onder andere vooral tenor Marcel Beekman met flonkerende fiorituren.”
Mischa Spel [NRC Handelsblad] en Frits van der Waa
[Volkskrant] over “Les Indes Galantes” met Orkest van de 18e Eeuw,
Stadsschouwburg, Utrecht
“Ook de première van “Kumi, ori!” stond in het teken van de ongedwongen
welluidendheid. In lange, klaaglijke lijnen drappeerde tenor Marcel Beekman zijn
smetteloze en krachtige stemgeluid over een degelijk geïnstrumenteerd orkestraal
fond” … “De nieuwe cantate “Kumi, ori!” [“Sta op, geef licht!”] voor tenor en
orkest lijkt nog het meest op een orkestraal uitgewerkte joodse gebedsdienst met
Marcel Beekman in de rol van rotsvaste cantor.”
Kees Arntzen [Trouw] en Ernst Vermeulen [NRC Handelsblad]
over “Kumi, ori!” van Jeff Hamburg met Nederlands Kamerorkest, Concertgebouw,
Amsterdam
“Zo is het de vraag of “La vie du Sieur Dalibray” niet eigenlijk uit twee
cycli bestaat. Acht liederen met een duur van een half uur zijn gewoonweg te
veel en te eenvormig, niet alleen voor de luisteraar, maar vooral ook voor de
tenor van dienst. Het regent er hoge a’s en b’s, om van de enkele genadeloze
hoge c nog maar te zwijgen. Met hoeveel gemak Marcel Beekman zich ook in de
hoogste regionen beweegt, hij moet Escher bij vlagen hartgrondig vervloekt
hebben. Toch ken ik geen andere Nederlandse zanger van zijn generatie die
ondanks de technische tour de force zoveel lyriek en zoveel intimiteit in deze
liederen had weten bloot te leggen. Beekman maakt van lied nummer drie, “S’il
faut, ô miserable amant”, de mooiste introductie die je je zowel tot de cyclus
als de cd kunt wensen.”
Elmer Schönberger [Vrij Nederland] over CD Rudolf Escher –
Complete Songs
“Beekman, die zijn muziekcarrière al als jongenssopraan begon, trekt je
moeiteloos mee in de donkere diepten van het verlangen, om even makkelijk als
een leeuwerik op te klimmen tot de registers van de kopstem” … “Fluit en tenor
cirkelen om elkaar heen, schuren langs elkaar, bootsen elkaar na. Zo fungeren ze
als gesprekspartners, als klinkende verlengstukken van de bruid en de bruidegom
uit het Hooglied. Beekman schakelt heen en weer tussen warme lyriek en ingetogen
introspectie.”
Hans Oranje [Trouw] en Winand van de Kamp [Haarlems
Dagblad] over “Hooglied” van Jeff Hamburg, De Toneelschuur, Haarlem